Theo Nijland

En de rest is onzin Genre: Cabaret

Het bevalt Theo steeds beter alleen. En ook het publiek ziet en hoort hem blijkbaar het liefst een avond alleen aan de vleugel. Dat was te merken aan de enthousiaste reacties op zijn laatste solovoorstelling Desalniettemin. In En de rest is onzin scheidt hij, als een ober die aan tafel een zeetong fileert, de zin van de onzin. Hij zingt of zingzegt alles vanuit een totaal ongenuanceerd eigen gelijk, maar altijd scherp en grappig, melodieus en swingend. De Volkskrant gaf de voorstelling vier sterren.

Ik schrijf en zing dit niet
om niet totaal gedeprimeerd te raken
(zoals er cabaretiers zijn die beweren
dat ze lijden aan het leven, aan depressies 
of verslavingen om daarmee te maskeren 
dat ze eigenlijk nogal gewoontjes zijn).

Nee, dit liedje dient geen hoger doel
dan jullie er misschien mee te vermaken.
En de rest is onzin. 

De pers over En de rest is onzin:

de Volkskrant****: 'Nostalgie is de verpakking van zijn grijns- en gniffelopwekkende maatschappijkritiek...zijn toekomstmuziek zit vol mooie vondsten en is vintage Theo Nijland, qua cynisme, ironie en zelfspot. En een geruststellende gedachte: tijdloze lieve liefdesliedjes zoals En toen kwam jij zal Nijland waarschijnlijk altijd blijven schrijven.'

Theaterkrant: ‘Nijlands liedjes en verhalen vechten stuk voor stuk om de prijs van ‘meest cynische’, ‘meest romantische’, of ‘zwierigste veeg uit de pan’ van de avond. En zijn steeds goed voor een brede grijns en bewondering voor het ambacht van de tekstschrijver. En diens pianospel, niet te vergeten.’