Verslagjes Het Houten Huis - Onbekend Land

Vrijdag 30 december 2016 bezochten de Reporters de voorstelling Onbekend Land van Het Houten Huis. Lees hier hun verslagjes!

***
Annabelle (De Regenboog, Assendelft):

We kwamen aan en we gingen lunchen bij Wonder’s.  Toen ging ik naar het Zaantheater en daar ging ik naar mijn vriendin. En toen gingen we luisteren naar Nadine Kokkelkoren. En toen mochten we naar binnen . Er waren veel andere reporters.  Voor de show mochten we eerst nog knutselen, vogels en zwanen vouwen. En toen de show begon, zat ik op rij 6 stoel 6. De show: Met plaatjes die op gingen kon ik begrijpen wat er gebeurde. Omdat er bijna niet gepraat werd. Er was veel te zien. Het decor zag er mooi uit. Er  werd ook veel op geluid gedaan met instrumenten. Er vielen toch  nog dingen op dat waren muziek instrumenten. En er was een koffer waar een plaatje in zat, kleren, een bodem die open kon waar een losse tegel onder zat. Er waren veel goocheltrucs. En er waren rare dingen gebeurd. En we mochten na de show nog veel bekijken en aanraken.

***
Samuel, 10 (CBS Het Baken, Zaandam):

Op vrijdag 30 december ging ik als Theaterreporter naar het Zaantheater (een reporter is een soort van journalist die ergens naartoe gaat en er later een verslag over schrijft) .En ik zit op ’t Baken in Zaandam.

Ik dacht van tevoren toen ik naar de voorstelling ging dat het best wel saai was, maar dat bleek maar schijn. Toen ik er was kregen we een rondleiding, ze liet zien wat en waar alle zalen waren en hoe het eruit zag. Ze vertelde ook hoe alle technici de voorstelling gingen voorbereiden. Je zag ook hoe het toneel eruit zag zonder decor, dat had ik nog nooit gezien. Na de rondleiding mocht iedereen origami vogels vouwen of een eigen slaapliedje insturen waar ze later een groot lied van maakte. Maar daar vond ik niet zoveel aan dus ging ik maar een beetje met mijn vriend lopen rondrennen.

Toen mocht je naar binnen toen je daar aankwam lag er een mevrouw met haar koffer op een soort van ijsschots ze was gevlucht. Toen begon de voorstelling. Het ging over een vrouw die uit de oorlog was gevlucht en haar man en kind die waren er nog. Waar ze was gestrand spraken de mannetjes een andere taal dan de vrouw daarom begrepen ze elkaar niet. Het waren hele rare mannetjes, er kwamen lichtjes uit het sneeuw, er was een bubbel die de post bezorgt en ze begroeten er ook anders. Alles was er anders. De mevrouw kon zelfs opeens in haar eigen koffer kruipen! Ze probeerde contact te maken en dat lukte, maar later kreeg ze vreselijk nieuws. Haar gezin zat in de problemen! Maar hoe het afloopt, dat zeg ik niet!

Ik vond het een leuke voorstelling en het mooiste was dat het muziek op de achtergrond live werd gespeeld het is een duidelijk verhaal en je merkt dat de muzikanten en actrice er hard voor hebben

***
Emma (Ayundo, Assendelft):

Het verhaal gaat over een vrouw die ergens aanspoelt. Ze wordt gecontroleerd door vreemde mensen met een rare taal; ze krijgt kaartjes opgeplakt op haar jas en koffer en ze krijgt een vreemd huis, dat een beetje scheef staat. Ook krijgt ze een soort lampje waarmee ze een raam kan open doen en er een tafeltje tevoorschijn komt. Ze hangt een foto lijstje op en doet haar koffer open. Daar legt ze haar jas in; ze doet haar koffer dicht en ze schrijft een brief naar huis. Dan gaat ze slapen, als ze wakker wordt ziet ze mensen van het land, maar ze kan ze niet verstaan. Ze kijkt weer in haar koffer en denkt terug aan thuis; ze mist haar  man en haar kind. Na een tijdje went ze aan het land en later die dag ziet ze haar man en kind weer, want die zijn ook naar dat land gegaan.

De voorstelling vond ik leuk. Het verhaal was soms spannend. Het decor viel me heel veel op omdat het er uit ziet als origami papier. Ik vond het ook leuk dat we na de voorstelling het toneel op mochten en rond mochten kijken en vragen stellen aan de acteurs.

***
Jasmijn, 11 (OBS Hannie Schaft, Zaandam):

Onze juf vertelde in de klas dat er 2 kinderen reporter mochten zijn bij het zaantheater. Dat leek mij meteen superleuk! Ik gaf me op en ik werd het, samen met Dide. Op vrijdag 30 december was het eindelijk zo ver. We gingen naar het zaantheater. Toen we er waren kregen we meteen de kaartjes en toen gingen we wachten tot ierdereen er was. Daarna kregen we een rondleiding en veel informatie. Toen dat was afgelopen gingen we origamivogels vouwen. Daarna was het tijd om naar de zaal te gaan. De voorstelling heet ”onbekend land” van de groep ”het houten huis”. We zaten in de kleine zaal en toen we binnen kwamen stonden alle personen al klaar. Er was licht geschenen op de mensen en voor de rest was het donker dat vond ik echt heel leuk en mooi gedaan. De voorstelling ging over een vrouw die aankwam in een vreemd land met rare personen. Ze voelde zich daar eenzaam en verdrietig. Ik vond de voorstellig heel erg leuk want het was mysterieus dus je moest zelf even zoeken wat er nou aan de hand was. Ik vond het decor echt prachtig omdat het steeds wat anders voorstelde. Ook vond ik de muziek heel mooi omdat het niet zo’n standaard muziek was zoals een gitaar ofzo. Ook werd er heel weinig gesproken dus je moest echt het verhaal snappen aan de beelden en de muziek. Kort samengevat was het dus een superleuke dag.

***
Shadè (OBS De Dijk west, Zaandam):

Vrijdag 30 december 2016 ben ik naar het Zaantheater geweest als theater reporter. Ik kreeg eerst een rondleiding bij een grote theaterzaal. Daar hadden ze uitgelegd wat er boven de zaal allemaal gebeurde. Daarna mocht je daar knutselen, en na een tijdje mocht ik de voorstelling zien. De voorstelling heet Onbekend land. Ik vond sommige stukjes best zielig, spannend en grappig. Het ging over een mevrouw die haar man en kind kwijt was op een onbekend land en daar zag ze allemaal raren figuren. Er werd niet zo veel gedanst, dat vond ik wel jammer, maar als ze gingen dansen vond ik het heel mooi. Er werd ook gezongen. Dat was best grappig. Vooral de mannen die gingen zingen en dat was ook mooi. Het decor was met harde witten dingen die je uit elkaar kon schuiven. En daar achter was het helemaal zwart. Bij de muziekjes zag je wel wie het speelde, maar het was wel mooi. Rondom de zaal waren mooie lichtjes met heel veel kleuren. Het viel me wel op dat er niet zo veel gesproken werd dus moest ik goed opletten wat er gebeurde.

***
Femke (R.K. Basisschool Paus Joannes, Zaandam)

Ik ben naar de voorstelling Onbekend Land geweest. Het is een voorstelling vol humor en verdriet. Er was ook live muziek. De muziek deden drie mannen, en de instrumenten hadden ze zelf allemaal gemaakt! En de hoofdpersoon was een vrouw. De voorstelling ging over oorlog volgens mij. De vrouw kwam aan  op een onbekend eiland en daar kwam zij vreemde mannen tegen die haar taal niet spraken, en daarna kwam een van de mannen, hij klapte zijn jas open en er kwam een plaat uit waarop eerst een flat stond en op de volgende pagina stond dezelfde flat, maar dan gebombardeerd. en op een gegeven moment kwam haar man met haar kind, en toen was de voorstelling afgelopen. volgens mij ging het over dat als je gevlucht bent en als je dan in een ander land komt waar je de gebruiken niet kent, dat dat heel lastig is.

***
Yara (De Regenboog, Assendelft):

Ik mocht op vrijdag 30 december met Noëmie als theater reporter naar de voorstelling het onbekend land van het houten huis. Toen we bij het Zaantheater aankwamen was daar een mevrouw die ons checkte op de lijst en ons een kaartje gaf toen gingen we naar binnen en kregen een rondleiding. Daarna mochten we een origami vogel maken van papier of een slaap liedje inzingen maar Noëmie en ik vonden dat niet zo leuk. Toen gingen we naar binnen om de voorstelling te bekijken. De voorstelling ging over een meisje die in een vreemd land is gekomen. Daar werd ze gecontroleerd en mocht in een huis wonen. De mensen daar praatte niet gewoon, ze bliezen geluidjes. Ze was haar man kwijt geraakt omdat ze te laat was voor de trein en moest nu alleen in het houten huisje wonen. Met behulp van een boekje begrijpt ze die mensen. Er werd mooi gezongen en er was goede muziek. Op het eind van de voorstelling vind ze haar man weer. Ik vond het decor mooi maar ik begreep niet alles van de voorstelling. En ik kon het daarom niet zo goed volgen. En ik vond het daarom niet zo leuk.

***
Ricardo (OBS De Eendragt, Wormer):

Op 30 december 2016 mocht ik als theaterreporter naar de voorstelling “Onbekend Land” van Het Houten Huis. Eerst kregen wij een rondleiding door het theater en mochten wij vogels vouwen van papier. Ik vond de voorstelling eerst wel raar maar later vond ik het wel leuk en begreep ik ook waar het over ging. Het verhaal ging over een mevrouw die in een vreemd land was aangekomen en later kwam ze mensen tegen die heel raar zijn. De mevrouw verstond hen niet en ze begreep hen ook niet. De mensen verstonden en begrepen haar ook niet. Zij voelde zich erg eenzaam. Zij probeerde toch om contact te maken met de mensen die in dat land leven. Aan het eind van het verhaal kwam haar gezin ook naar haar toe en toen voelde zij zich thuis in haar nieuwe land. Het verhaal werd met geluiden verteld en met bewegingen en soms met plaatjes. Alleen de mevrouw sprak Nederlands. De mensen spraken met een soort van fluiten. Ook kwamen er vogels in voor die van papier waren gevouwen. Veel muziekinstrumenten waren zelf gemaakt. Dat gaf leuke effecten. Het decor hadden ze ook zelf gemaakt van een heel licht soort piepschuim. Na de voorstelling mochten wij vragen stellen aan de acteurs en wij mochten de muziekinstrumenten uitproberen. En dat vond ik heel erg leuk!

***
Noud (CBS Het Baken, Zaandam):

Het toneelstuk gaat over een meisje die weggaat van haar huis en gaat naar een onbekend land waar iedereen die op dat land leeft anders praat en doet. De groep heet Het Houten Huis.

De voorstelling werkt samen met Oorkaan en het Noorse Nordland Visual Theatre. Ik vond het leuk dat ze bijna niks zeiden want dat is dan weer wat anders. Ik vond het wel jammer dat ze de namen niet zeiden. De regisseurs heet Gienke Deuten en Elien van den Hoek. De regisseurs assistent heet Fredieke Vermeulen. Ik vond de spullen die ze gebruikten mooi en de achtergrond vond ik ook mooi. Er leefden ook anderen mensen maar die spraken geen Nederlands maar hadden een soort van toeters, een van hen gaf het meisje een pen daarmee kwamen dingen omhoog zoals een tafeltje. Ik vond dat de muziek goed hoorbaar was en bijpassend. Er was ook een vliegend ei dat de post bezorgde. Op een gegeven moment lieten ze wat zien maar stond er iemand voor ons dus dat vond ik niet leuk en daardoor had ik een klein stukje niet gezien. Dat vond ik jammer.

***
Daniël & Edo (De Rank, Westzaan)

Op vrijdag 30 december 2016 mochten wij naar de voorstelling Onbekend Land. De voorstelling werd gemaakt door theatergroep Het Houten Huis.

Wij vonden de voorstelling heel leuk en heel creatief. Ze hadden mooie instrumenten. Wat ons opviel was dat de muziek ook heel erg mooi was, door de muziek kwam je helemaal in het verhaal te zitten.

Het verhaal ging over een vrouw die was verhuisd naar een voor haar onbekende plek. Alle mensen daar praatten een hele andere taal. Ze spraken met elkaar door middel van een fluitje. Daardoor werd de vrouw verdrietig, want ze miste haar man en haar kind. Ze probeerde vriendschap te sluiten met de mensen. Eerst lukte dat niet, omdat ze haar niet verstonden, maar uiteindelijk kreeg ze ook een fluitje en toen ze daar een beetje mee kon communiceren kwamen haar man en kind uit het niets. Daardoor was ze weer heel blij en daar eindigde de voorstelling mee.

Het decor was heel erg mooi en het paste heel erg bij het verhaal en dat vonden wij heel erg cool. Voor de voorstelling kregen wij een rondleiding door het Zaantheater, en daarna gingen wij nog origamivogels knutselen. De voorstelling was in de kleine zaal waar meer dan tweehonderd mensen in konden. Na de voorstelling mochten we vragen stellen aan de acteurs, en mochten we nog een drankje nemen. Het viel ons op dat we leuk werden ontvangen met een uitleg wat we die dag zouden doen. We voelden ons een reporter met onze perskaart om.

 

***
Lynn & Ebru (Het Koraal, Krommenie) 

De voorstelling gaat over een meisje dat aangespoeld is op een vreemd eiland en daar hele vreemde mensen tegenkomt. Ze verstaat de taal niet, omdat het een rare taal is. Ze beleeft natuurlijk op dit eiland nieuwe dingen. Ze begint de taal veel beter te begrijpen dan daarvoor. En ze laat haar oude leven achter zich.

 

In de voorstelling zit veel leuke muziek. En het wordt live gespeeld. Als je mazzel hebt, mag je na de voorstelling op het podium komen en zelf muziek maken. Er werd niet echt gedanst. Het decor was wel leuk. Mooi gemaakt. Wat opviel was dat er met origami werd gespeeld.

 

Echt een hele leuke voorstelling. Dus wij raden je aan om naar de voorstelling ‘Het onbekende land’ te gaan!!!