Verslagjes de GVR | Ila van der Pouw

Zondag 19 maart bezochten de Reporters de voorstelling de GVR van Ila van der Pouw, naar het boek van Roald Dahl. Lees hun verslagjes!

***
Iris en Noa (Het Baken, Zaandam):

Wij (Iris en Noa) zijn naar de GVR geweest. Dat is de afkorting voor ‘Grote Vriendelijke Reus’. Het stuk gaat over een meisje genaamd Sofie dat in een weeshuis woont. Dan wordt ze meegenomen door de GVR naar zijn grot. In de grot beleven ze allemaal avonturen. Er waren ook nog grotere reuzen. Die waren niet aardig. Zij aten namelijk mensen op. Daarom moest de reus Sofie beschermen, anders werd ze opgegeten. En dat willen we niet! De gemene reus was geen pop of mens. Dat was een levensgrote hand, die van karton was gemaakt. Trouwens, degene die de GVR speelde was een vrouw. Dat was best grappig, want we dachten dat een man dat zou spelen. Ze deed de stem van de GVR heel goed na!

Wij hadden het stuk eigenlijk heel anders verwacht met een echte grote (gemaakte) reus en dan gewone mensen, maar dat was niet zo. De mensen in het verhaal waren poppen en de reus was een gewoon mens, maar dan dus verkleed als een echte reus. Op het eerste gezicht dachten we dat poppen in een voorstelling niet leuk zou zijn. Uiteindelijk vonden we het juist super leuk! Wat wel jammer was, was dat degene die de reus speelde ook de stemmen voor de andere poppen deed. En helaas kon ze niet buikspreken, want je zag haar praten voor de poppen. Het zou misschien beter zijn als iemand anders ook stemmen deed. Het was wel heel knap dat ze steeds zo snel van stem kon wisselen voor iedere pop! Er zat mooie muziek in het stuk en het laatste liedje vonden we heel erg grappig! Toen de voorstelling was afgelopen mochten we nog een foto maken onder de levensgrote nep hand stonden.

De voorstelling is zeker een aanrader!

***

Emma (OBDS Ayundo, Assendelft):
Ik ben naar de voorstelling ‘de GVR’ geweest van Ila van der Pouw. De GVR betekent de Grote Vriendelijke Reus. De voorstelling werd gedaan door een persoon. Voor de rest waren het alleen poppen. De poppen zagen er erg mooi en gaaf uit. Op het toneel was een soort grot gemaakt. In het midden van die grot werd een raam geprojecteerd. De GVR gaat over de vriendschap tussen een vriendelijke reus en een meisje. De andere reuzen eten mensen. Sofie, het meisje, word bijna ontdekt door een van de reuzen. De GVR maakt voor de koningin een droom over de reuzen en Sofie. De koningin stuurt helikopters naar de reuzen. Die worden gevangen genomen en naar een onbewoond eiland gestuurd. Er zaten ook grapjes in de voorstelling: toen de koningin met de generaal van de luchtmacht en de generaal van het leger aan het praten was zeiden ze de hele tijd domme dingen zoals “en dan brengen we de reuzen naar een ei…” “gekookt ei”, “nee naar een ei...”, “gebakken ei” “nee naar een eiland”. Dat stukje vond ik heel grappig.

Dit was mijn verslagje van de GVR. Ik vond het een erg leuke voorstelling.

***

Luna (Rietvink, Zaandam)

Zondag 19 maart ben ik naar de voorstelling van Ila van der Pouw geweest. De voorstelling  heet De Grote Vriendelijke Reus (GVR) het was een poppenvoorstelling. Het ging over de grote vriendelijke reus  die het meisje Sofie uit het weeshuis haalt en haar mee neemt naar zijn grot. Waar allemaal glazen potjes  staan  met dromen er in. Er zaten boze dromen blije dromen en ook verdrietige en ook lieve dromen en en ook gewone dromen in. Er  waren ook slechten reuzen zoals  trollenknoppers, die eten kinderen op. De GVR was wel een hele lieve reus. Samen met Sofie heeft hij er voor gezorgd dat  de slechte reuzen op een eiland zijn gekomen waar ze niet van af kunnen en alleen maar snoskommers kunnen eten. Snoskommers zijn een soort van komkommers.

Ik vond het grappig, spannend droevig en heel leuk. Ila van der pouw speelde erin zij speelde elke  rol steeds met  een ander stem en een andere pop ook was zij GVR. Dit is heel moeilijk maar ook heel knap. Er werd niet gedanst er werd ook niet gezongen, maar er was wel muziek. Het decor was mooi er was een hele grote hand die was best eng dat was de hand van een boze reus en een eng groot oog. Ik vond het heel grappig dat GVR niet kon spellen, hij praatte heel raar met zelf gemaakte woorden. Het viel mij op dat er een doek achter was waar de GVR zich ging omkleden. Het was heel leuk. Dit  is mijn verslag. 

***

Ouiam (De Dijk West, Zaandam)

Op zondag 19 maart ben ik naar een theatervoorstelling geweest in het Zaantheater. Het toneelstuk ging over het boek de GVR. De hoofdpersonen waren Sofie en de GVR. Er was ook een bijrol, die van de koningin. De andere rollen werden met handpoppen gespeeld. Sofie was ook een pop. Alle rollen werden door 1 persoon gespeeld. Dat vond ik heel knap. Ik vond het decor mooi en het zag er net echt uit. Ook was er rook en muziek.

Sofie was een weeskind. Ze was altijd bang om te slapen, omdat ze bang was voor spoken in de nacht. Maar op een nacht had de GVR haar via het raam uit haar slaapkamer gehaald en naar zijn grot gebracht. Sofie was bang dat de GVR haar wilden opeten. Maar de GVR is vegetarisch en houdt dus helemaal niet van mensbaksels. De GVR praatte raar. Hij vertelde over al die andere reuzen die mensbaksels eten. Sofie wilde er iets aan doen en ze schakelde de koningin in. De soldaten van de koningin brachten al die andere reuzen naar een … Wil jij weten hoe het afloopt? Ga dan naar het Zaantheater naar de voorstelling de GVR.

***

Tessa (OBDS Ayundo, Assendelft)

Ik ben theaterreporter geworden omdat ik later schrijver of journaliste wil worden. De voorstelling die ik heb gezien is de grote vriendelijke reus. Toen ik las dat dat de voorstelling was, was ik eigenlijk meteen enthousiast. Dat is omdat ik de film daarvan ook heb gezien en die film vond ik erg leuk.  De voorstelling vond ik ook erg leuk! Ik vind het erg grappig dat de reus gewoon een mens en dat meisje een pop is. Ik vind het ook erg apart dat er maar één iemand mee deed aan de voorstelling. Maar diegene kon wel erg goed toneelspelen en de stem van de pop nadoen.

Maar waar gaat de voorstelling eigenlijk over? In het begin van de voorstelling wordt Sophie meegenomen door de GVR (Grote Vriendelijke Reus) naar zijn grot. In die grot staan erg veel potjes met dromen er in. In de tijd dat Sophie niet meer bang is voor de GVR, begint ze ook al te wennen aan snoskommers, frotskottels en aan flitspoppers. Maar, er zijn ook nog eens andere reuzen. Die reuzen zijn veel groter, breder, sterker en gemener dan de GVR. Dat niet alleen, in de nacht eten ze gewoon allemaal onschuldige mensen op! Dat laat Sophie niet langer meer gebeuren. Samen met de GVR zal ze vechten tegen de reuzen. Dan verzint Sophie een plan. Ze mengen een droom voor de koningin die werkelijkheid word. Er werd niet gedanst of gezongen in de voorstelling, maar dat maakt eigenlijk niets uit.

Het decor bestond uit een doek en daar zat een raampje in. In het begin werd het ook echt gebruikt als een raampje. In de grot van de GVR werd het gebruikt als de steen die je kon verschuiven als je in en uit de grot wilde.  Een beetje aan het einde van de voorstelling, werd dat doek omhoog gehaald, en toen leek het op de gordijnen van de kamer van de koningin. En toen werd het raampje ook echt gebruikt als een raam. Ik vond het ook wel goed dat aan het eind van de voorstelling die hele grote nephand van die grote gemene reuzen liet zien, en het oog daarvan zodat de kinderen die naar de voorstelling keken wel konden slapen in de avond.

***

Gaya en Nio (OBS Hannie Schaft, Zaandam)

Wij zijn op zondag 19 maart naar de voorstelling ‘de GVR’ geweest. Eerst kregen we een rondleiding door het Zaantheater. Daarna gingen we de grote voeten van de reus knutselen. Toen we klaar waren gingen we naar de kleine zaal voor de voorstelling. We zaten op rij 3, dus konden we het goed zien. Dit zijn onze meningen over de voorstelling:

Nio’s mening: Ik vond het een echte geweldige voorstelling. Ik denk dat het een toneelstuk was, want er werd niet gedanst of gezongen. Ik vond dat wel leuk. Ik hou er namelijk niet zo van als dat gebeurt. Het was een mooi verhaal over de Grote Vriendelijke Reus en Sofie. Ik vond het wel knap want er was maar 1 vrouw die alles speelde. Ze had ook twee of drie stemmen die ze tegelijkertijd speelde. De ene keer was ze de GVR en de andere keer Sofie of de koningin. En zo kan ik nog meer opnoemen. Het decor was gaaf en niet te veel maar ook niet te weinig. Er waren soms wel muziekjes of spannende geluiden. Ik vond het in het begin eng toen ik zag dat er met poppen gespeeld werd. Ik ben namelijk een beetje bang voor poppen. Toen de vrouw haar pruik afdeed zag ik dat ze blond was. Ik had verwacht dat ze bruin haar had. Kortom het was een geweldige en spannende voorstelling.

Gaya’s mening: Ik vond het, net als Nio, een fantastische voorstelling. Het decor was ook heel erg mooi. Er stond ook een soort van spiegel in het midden waar soms plaatjes of filmpjes op geprojecteerd werden. De geluiden pasten soms wel bij het stuk, maar soms ook niet. Dat was wel een beetje jammer. Ik vond het ook heel knap van de actrice dat ze meerdere rollen tegelijk kon spelen. Het toneelstuk zelf was erg grappig en leerzaam. Het verhaal ging over Sofie, een weesmeisje die 's nachts mee wordt genomen door de GVR naar reuzenland. Ik vond het speciaal dat er veel licht- en geluidseffecten waren. Dat maakte het nog net iets spannender. Het was gewoon fantastisch!!!!

***

Noor Jaspers en Tess Diepenbos (OBS De Zoeker, Zaandijk)

Als zaan-reporters krijgen we voor de voorstelling een rondleiding en een activiteit. Na de dingen die we deden kwamen we de zaal binnen. We zagen als eerst een groot donker doek toen we gingen zitten. En de voorstelling kon beginnen. Het was allemaal mooi verlicht en er waren in de voorstelling veel poppen. Alle poppen waren mooi aangekleed. De super grote reuzen waren kleiner gemaakt door ze achter het doek te laten zien. De hoofdpersonen zijn: de GVR en Sophie. De GVR die Sophie (het kleine meisje) ontvoerd maar haar niet op eet. De bijpersonen zijn: de koningin van Engeland met haar butler Franswa; de Trollenknopper waarvan de GVR de droom koopt voor de koningin; de Bloedbottelaar die een mens ruikt in de grot van de GVR en gaat dan even spieken in zijn grot.

Het meisje Sophie werd ontvoerd door de GVR. Sophie woonde eerst in een weeshuis maar de GVR wou niet dat Sophie terug ging. De GVR was 2x zo klein en lief want de anderen waren 2x zo groot en gemeen dan de GVR. Sophie wou dat de koningin haar kende en de grote riskante reuzen ook kende en besloten haar een droom te geven over de dingen met de schrikpieper van de Trollenknopper. De koningin werd wakker met de droom van de GVR en riep haar butler genaamd: Franswa. Ze wou eerst de Bloedbottelaar pakken want dat was de grootse reus der reuzen! Of het haar gelukt is gaan we niet zeggen. Wij vonden het leuk, grappig en leerzaam. Het was goed verzorgd door maar 1 iemand! Want die had allerlei stemmetjes en poppen.

Roald Dahl
Hij schreef boeken voor zowel kinderen als volwassenen. Zijn schrijfstijl was bijzonder: de verhalen voor volwassenen zijn vaak bizar en die voor kinderen grappig, vreemd, onvoorspelbaar en griezelig. Zijn kinderboeken werden van tekeningen voorzien door Quentin Blake. Ze werden in Nederland zowel door de Griffeljury als door de kinderjury verschillende malen bekroond. Roald Dahl is geboren op 13 September 1916 in Verenigd Koninkrijk en hij is overleden op 23 November 1990 ook in Verenigd Koninkrijk.

 ***

Dorien (De Regenboog, Assendelft) 

Ik ben naar de GVR (Groote Vriendelijke Reus) geweest. Ik ging daar heen namens mijn school de Regenboog uit Assendelft. Ik ging samen met Dalysha. We gingen naar het Zaantheater en daar werden we ontvangen door Nadine Kokkelkoren. We moesten even wachten en kregen een rondleiding door het Zaantheater. Toen de rondleiding afgelopen was gingen we knutselen en dat was een reuzenvoet die je om je schoen kon binden. Daarna liepen we de zaal in, wij zaten op rij 4 en op stoel 1 en 2. Ik had de show wel anders verwacht, want het meisje (Sophie) was een pop en de GVR was een mens. Ik dacht dat het Sophie een mens was en de GVR een pop. De hele voorstelling was maar door één mevrouw gedaan, zij was de koningin en de reus. Alle andere rollen waren poppen. Aan het eind van de voorstelling kwam een reuze hand op het podium want, die hand was de hand van de bottenkraker (dat is een reus). Mijn zusje was mee en zat vooraan. De mevrouw vroeg wie er onder de hand wou staan en mijn zusje had haar hand heel snel opgestoken en mocht dus voor de hele zaal onder die hand staan. Aan het eind mocht iedereen als hij wou onder die hand staan. Toen de voorstelling klaar was, mocht je een flesje drinken halen aan de bar en toen gingen we naar huis. Ik vond het een leuke voorstelling want ik herkende veel van het boek en de getekende film.

***

Flore (De Eendragt, Wormer)

Ik ben zondag, als theaterreporter, naar de theatervoorstelling De GVR geweest. We kregen een rondleiding en mochten daarna gaan knutselen. Daarna gingen we naar de voorstelling kijken. Het was een voorstelling met handpoppen, en ging over de grote vriendelijke reus die Sofie meenam naar zijn grot. De reus praatte grappig, hij noemde het zelf “Ik praat beetje scheef”. Ik vond het leuk dat er in het decor een soort raam was waar je beelden op kon zien. Op het decor stond in het begin de grot van de GVR en aan het einde het paleis van de koningin. Er was af en toe ook een achtergrond geluidje of een klein stukje muziek. Aan het eind liet de speelster de reuze hand en het oog van een andere gevaarlijke reus zien en mocht je er mee op de foto. Ik vond het een leuke voorstelling om naar te kijken.

***

Femke (Paus Joannesschool, Zaandam)

Ik ben op zondag 19 maart 2017 met Isabel naar de jeugdvoorstelling de GVR [ grote vriendelijke reus] geweest. Toen we binnen kwamen werden we ontvangen door een van de medewerkers, en die gaven ons een reporter kaartje. Maar we moesten nog wel een kwartier wachten, omdat er bijna geen andere reporters waren. Toen iedereen er was mochten we pas naar binnen. Eerst kregen we een rondleiding door het theater, alleen kon je het niet echt een rondleiding noemen want we gingen alleen boven kijken bij de bar en beneden moesten we plassen. Een uur voordat de voorstelling begon gingen we grote reuzen voeten maken. Toen dat klaar was mochten we naar binnen. We gingen zitten en de show begon.

Het was een prachtige voorstelling met humor en verdriet. Ze gebruikten spullen die ze zelf hadden gemaakt. Zoals een MEGA grote reuzen hand en een MEGA oog dat echt kon bewegen! Het decor was heel mysterieus opgebouwd. De voorstelling ging over het weesmeisje Sophie die werd meegenomen door de GVR en ze belandt in de grot van de reus. Stukje bij beetje worden ze beste vrienden. De GVR maakt dromen en Sophie wil graag terug naar het weeshuis. Dan bedenkt Sophie samen iets met de GVR om uit de grot te komen. Als de koningin in haar dromen een meisje ziet en de volgende ochtend in de tuin ziet weet ze dat sommige dromen geen bedrog kunnen zijn. Sophie vertelt dat de andere reuzen gevaarlijk zijn en bedenkt een plan dat ze naar een onbewoond eiland moeten worden gestuurd. Zo gezegd zo gedaan. Alleen de GVR mocht blijven. De koningin zegt dat Sophie wel bij haar mag komen wonen. Dat vindt Sophie een lastige keus, ze wil heel graag bij de GVR blijven maar dat kan niet, ze spreken af dat de GVR in Sophie haar dromen terug blijft komen. En als Sophie dan gaat slapen gaat de GVR weg. Aan het einde liet Ida, dat was de mevrouw die het speelde, de hand en het oog zien zodat de kleinere kinderen die ook hadden gekeken niet bang hoefden te zijn.

***

Iris & Merel ( Het Koraal, Krommenie) 

Wij zijn naar de voorstelling van de GVR in het Zaantheater geweest. Het werd gespeeld door Ila van der Pouw. Het ging over de grote vriendelijke reus, ook wel GVR genoemd. Het is van het boek  de GVR door Roald Dahl geschreven.

Sophie is ’s nachts wakker en staat voor het raam te kijken. Opeens ziet ze een groot oog voor haar raam. Ze wordt vastgepakt en een grote reus neemt haar mee in zijn zak. Deze reus is een vriendelijke reus, maar de andere reuzen zijn dit niet. Ze hebben gemene plannen en Sophie en de GVR gaan ze tegen houden.

Ila van der Pouw speelde de voorstelling helemaal in haar eentje met verschillende poppen. Ze had een kleine pop Sophie en zij was zelf de GVR. Ze had ook een grotere pop Sophie en dan speelde Ila de koningin. Er was een groot oog en een grote hand die gluurde. Sommige kinderen vonden dit best spannend.

De voorstelling was vanaf 6 jaar, maar er zaten soms spannende stukjes in voor kinderen van 6 jaar. Na afloop konden de kinderen met de reuzenhand op de foto.

Wij vonden het een leuke voorstelling. Het was knap gedaan.