Interview met Eric van Sauers

Met zijn ‘Lief en Leed Tour’, keert Eric van Sauers terug naar de dynamiek van de stand up-comedy. ‘Met korte spanningsbogen, dezelfde energie en overgangen. Ik vind het op het podium lekker als ik voel dat het publiek moeite moet doen, een beetje achter me aan moet rennen om me bij te houden.’

TEKST: RUUD BUURMAN

Eric van Sauers, 53 jaar inmiddels, heeft de smaak van het theater weer helemaal te pakken. Met ‘Ontroert’ keerde hij in 2014 terug op het cabaretpodium, na vijf jaar effe andere dingen te hebben gedaan. Het materiaal voor de opvolger, met de relatie tussen lief en leed als rode draad, vloog er moeiteloos uit bij hem. ‘Daaraan merkte ik al: ik heb weer zin. Zo stap ik ook weer in de auto, op weg naar ‘ergens’ in Nederland. Hongerig.’

We treffen hem in het Rotterdamse theater Zuidplein, een van zijn geliefde plekken om te spelen vanwege het zeer gemengde publiek. Publiek dat gewoon opstaat om naar het toilet te gaan, de telefoon niet heeft uitgezet, of elkaar een zak snoep en chips doorgeeft met al het geritsel van dien. Dat is, op z’n zachts gezegd, een ‘onrustige omgeving’. Maar niet voor Eric van Sauers.

Die is, als lid van Comedytrain, wel wat gewend in Toomler de comedyclub onder het Amsterdamse Hilton. ‘Maar ik vind het ook wel mooi. Kennelijk komen er mensen naar mij kijken die de wetten van het theater niet zo kennen. Of ze gaan er gewoon heel losjes mee om. Waarom ook niet? Ik hoor het wel, maar het stoort me nauwelijks. Het geeft aan dat ze zich op hun gemak voelen.’

Muggen en olifanten

Net zo op hun gemak als de man op het podium dus. Daarop dirigeert Van Sauers de zaal in anderhalf uur soepel langs het grote en kleine lief en leed in de wereld. Hij verstaat als geen ander de kunst zijn publiek vanuit de losse pols van gulle lach naar stille ontroering te voeren en weer terug. De in Utrecht geboren Amsterdammer met Surinaamse wortels kan van muggen hilarische olifanten maken en brengt ook in deze ‘Lief en Leed Tour’ heftige maatschappelijke discussies terug naar een niveau waarop we het op onszelf kunnen betrekken.

En dan kijk je heel anders aan tegen het jaarlijkse verplichte nummertje bekvechten rond Zwarte Piet en dat deze een symbool zou zijn van racisme en het Nederlandse slavernijverleden. Met een paar opmerkingen over het ‘leed’ van de een, dat tot het ‘lief’ van de ander kan leiden, gooit hij als ‘man met een kleurtje’ een relativerend knuppeltje in het hoenderhok.

De mens schakelt snel

‘Dit is een programma geworden zoals ik het graag wil. Als cabaretier wil ik dat mijn werk aansluit op mijn leeftijd en de fase van mijn leven. Dat doet deze show ook. Met alle pietluttigheden op mijn huis-tuin-en keukenniveau en het kleinzielige gemekker; het gaat bij mij vaak nergens over. Maar het is o-zo herkenbaar. Door al die ogenschijnlijk onbeduidende zaken meng ik het echt zware leed, het leed waarvoor troost gevonden moet worden. Het is verbazend hoe wij mensen met groot leed kunnen omgaan. Ik dacht bij elke grote aanslag in New York en Parijs: ‘nu is het echt gebeurd met ons’. Maar een maand later was van die gedachte niks meer over. Wij schakelen heel snel. Leed is in zekere zin ook prachtig, het geeft aan dat je lééft. Ja, het is een verschrikkelijk cliché, ik weet het.

Ik ben niet echt een makkelijke comedian, je moet wel je best doen als je bij mij in de zaal zit. Je moet een beetje werken, associëren, ik lever geen hapklare brokken en kant-en-klaar maaltijden. Ik kauw ook niks voor.’  

Het ouderdomspilletje

Hoeveel lief en leed kan een mensenleven hebben? Eric: ‘ouder worden is een gunst, maar geeft ook angst. Ik vraag me in deze show af wat we als mensen moeten als we met een ouderdomspilletje 140 tot 150 jaar oud kunnen worden. Welke behoeftes hebben we dan nog, is het eigenlijk wel wenselijk? Wat betekent dan bijvoorbeeld een belofte van twee mensen die op hun huwelijksdag beloven voor elkaar te zorgen ‘tot de dood hen scheidt’? Da’s lief. Maar dan zul je zien: heb je op je zeventigste net dat pilletje geslikt met z’n tweeën, wordt er eentje hulpbehoevend! Da’s nog zeventig jaar leed! Voor beiden. Ik moet er niet aan dénken. Dus laten we er in de ‘Lief en Leed Tour’ eerst maar eens flink om gaan lachen.’

De Lief en Leed Tour van Eric van Sauers is op zaterdag 10 maart 2018 in het Zaantheater te zien. 

Eric van Sauers; De Lief en Leed Tour. www.ericvansauers.nl en www.bunkertheaterzaken.nl